مجله اینترنتی

خبرهای روز دنیای آنلاین

دانشگاه دیجیتال – پارس، مدیر


دانشگاه دیجیتال تحولی در نظام آموزش عالی است که با استفاده از ابزارها و خدمات دیجیتال، شیوه تدریس، منابع آموزشی و تعریف استاد و دانشجو را به طور اساسی تغییر داده است. به نظر می‌رسد دانشگاه‌ها مجبورند به این سیستم آموزشی جدید روی بیاورند.

به گفته کارل راسکه، ظهور آموزش و پرورش دیجیتال یا کامپیوتری یک تحول جدید است که نباید به عنوان یک تجربه درونی در محیط آموزشی، بلکه به عنوان یک تغییر اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی تلقی شود. راسکه معتقد است همانطور که اختراع صنعت چاپ و گسترش سواد، کلیسای کاتولیک را مجبور به پذیرش تغییرات فرهنگی و آموزشی ناشی از فناوری کرد، اقتصاد و آموزش دیجیتال نیز ما را مجبور به پذیرش اصلاحات دموکراتیک در دانشگاه خواهد کرد.

از سوی دیگر، تأثیر فناوری های دیجیتال بسیار گسترده تر و سریعتر از توسعه صنعت چاپ است. اگر صنعت چاپ و حمل و نقل راه را برای ظهور عصر مدرن در طی چندین قرن هموار کرد، انقلاب دیجیتال راه را برای ظهور عصر پست مدرن در کمتر از یک دهه هموار کرد. تحول دیجیتال و ظهور دانشگاه پست مدرن به بررسی این تحول در آموزش عالی از منظر معرفتی و آموزشی اختصاص دارد.

چالش های آموزش عالی در عصر دیجیتال

به گفته ژان بودریار، «دانشگاه در حال نابودی است». ژان بودریار (1929-2007) مشهورترین و بحث برانگیزترین نظریه پرداز پست مدرن است. این بیان گرایش بودریار نشان دهنده چالش بزرگی است که ظهور دوران پست مدرن پیش از آموزش عالی قرار داده است. به ناچار آموزش عالی باید پاسخ مناسبی برای رویارویی با چالش های دوران مدرن ارائه دهد. زندگی در عصر دیجیتال و ارتباطات شبکه ای یا بهتر بگوییم «عصر دانش» شرط دوران پست مدرن است. در دوران صنعتی مبادله مصنوعات و کالاها مبنای مبادله بود، اما در دوران فراصنعتی مبادله یا مبادله نمادها مبنای همه معاملات است. به عبارت دیگر علامت جایگزین کالا در سیستم بورس شده است. در نتیجه، اقتصاد امروز نمادین است تا مادی.

چالش های آموزش عالی در عصر دیجیتال

در چنین فضایی دیگر مفهوم دانشگاه، آموزش، کلاس درس و یادگیری به روش متعارف کارکرد و معنا ندارد. احساس بحران در آموزش عالی ناشی از فروپاشی سنت هایی است که نمی توانند در برابر انقلاب دیجیتال مقاومت کنند.

بیشتر بخوانید:  افزایش سرعت صدور مجوزها توسط سازمان بورس

در عصر دیجیتال معلم، چهاردیواری کلاس، تدریس، بروشورهای آموزشی و برخی جوانان به نام دانشجو که پای سخنرانی استاد می نشینند بی معنی است. معلم نقش مشاور و تسهیل کننده و ارائه دهنده نرم افزار و فهرست منابعی که در شبکه ها به صورت نامحدود در دسترس است را دارد. الگوی آموزشی پست مدرن مبتنی بر نگرش تمرکززدایی است که مبتنی بر تولید دانش است نه صرفاً دانش.

برخلاف دانشگاه‌های سنتی قرن بیستم، دانشگاه دیجیتال بر اساس اصل عدم مکان توسعه و گسترش می‌یابد. این مبتنی بر مجازی بودن و منابع اطلاعاتی محدود دنیای پست مدرن است. بنابراین، دانشگاه دیگر آن چیزی نیست که می‌دانستیم. دانشگاه هزاره سوم یک «ابر دانشگاه» است.

مفهوم دانشگاه دیجیتال

با رشد و گسترش فناوری و کاربرد آن در مؤسسات آموزشی و البته آموزش عالی، پسوندهایی مانند «آنلاین»، «الکترونیک» و «مجازی» به دانشگاه ها اضافه شده است. اکنون عبارت “دانشگاه دیجیتال” جایگزین همه اینها شده است. این تغییر واژگانی ماهیت پدیده مورد بحث را تغییر نداده است، بلکه روندی تکاملی را طی کرده است. معنای لغوی کلمات متفاوت است، اما تعریف اصطلاحی آنها یکی است و به یک پدیده اشاره دارد.

دانشگاه دیجیتال دانشگاهی است که سیستم مدیریت و یادگیری خود را بر اساس فناوری های دیجیتال با رویکرد اکوسیستمی متحول می کند. این دانشگاه با ایجاد تجربه ای جذاب برای ذینفعان خود به عملکرد عالی دست می یابد.

مفهوم دانشگاه دیجیتال استفاده از طیف وسیعی از فناوری‌های اطلاعاتی و ارتباطی به‌ویژه فناوری‌های مبتنی بر وب برای یادگیری و آموزش به دو روش حضوری و از راه دور آموزش عالی است. دانشگاه دیجیتال مجموعه ای از منابع کلیدی، روش ها و ابزارهای مناسب برای پشتیبانی از کاربران دانشگاه است. فناوری‌های دیجیتال انتقال، ذخیره و بازیابی اطلاعات را تسریع می‌کنند و نحوه خواندن، نوشتن و نگاه ما را تغییر می‌دهند.

بیشتر بخوانید:  استقبال آلمان از مذاکرات صلح ارمنستان و آذربایجان

مقایسه دانشگاه سنتی و دیجیتال

دانشگاه سنتی نهادی و متمرکز است، در حالی که دانشگاه جدید به سمت تمرکززدایی و شخصی سازی پیش می رود.

از نظر مدل یادگیری، دانشگاه سنتی مبتنی بر راهنمایی و دستورالعمل رسمی است. دوره ها بر اساس دروس مشخص و تعریف شده یکپارچه می شوند و محتوای آموزشی و دروس اختصاصی است. در حالی که دانشکده جدید مبتنی بر روش های خودآموزی دانشجویان است. حوزه‌ها، برنامه‌ها و دوره‌ها با اهداف روشن و ثابت در حال تغییر هستند. تمام دوره ها اختیاری و بر اساس نوع تقاضای دانش آموزان است و به سواد دیجیتال کمک می کند.

از نظر آموزش و مدیریت، دانشگاه سنتی مستبد، از بالا به پایین و سلسله مراتبی است. در حالی که در دانشگاه جدید آموزش و مدیریت با رویکرد از پایین به بالا و دانش محور طراحی و سازماندهی می شود. این دانشگاه مبتنی بر عملکرد، نتیجه گرا و وظیفه محور است.

به طور کلی این روش از سیستم آموزش عالی که با کمک فناوری انجام می شود به دانشگاه دیجیتال معروف است. در این سیستم جدید آموزش عالی، امکان دستیابی به دانشگاه نسل سوم (دانشگاه کارآفرین) و دانشگاه نسل چهارم وجود دارد. همچنین گام بزرگی در جهت اتصال صنعت و دانشگاه است.

خلاصه و نتیجه گیری

ماهیت مفهوم دانشگاه دیجیتال بر چند گزاره ساده استوار است. ابتدا، معماری ارتباطات دیجیتال نیازمند درک جدیدی از مفهوم «فضای دانش» است. دو مورد دیگر این است که این برداشت جدید با نوعی رویکرد فلسفی مبتنی بر بازنمایی، زبان و نظریه مبادله سازگار است. این نظریه و طرز تفکر اغلب در اصطلاح پارانویا یا پست مدرنیسم خلاصه می شود. ثالثاً، چنین دانشی را می توان «ابر دانش» نامید. زیرا مرزهای دانش را به ابعادی در جهت های غیرقابل پیش بینی گسترش می دهد. منبع چنین ابردانشی جایی است که می توان آن را دانشگاه دیجیتال نامید.

بیشتر بخوانید:  وقتی سردار گل زد، ایران دوازده نفره بود!+ عکس

با مفهوم سازی انجام شده در خصوص دانشگاه دیجیتال می توان این مفهوم را همسو با آخرین روندهای دانشگاهی و آموزشی در دنیا دانست. دانشگاه دیجیتال که پس از پارادایم های حضوری و الکترونیکی و فرعی دیجیتالی تکامل یافته است، فضای فیزیکی، فناوری و دنیای مجازی را به بهترین شکل ترکیب می کند تا جذاب ترین تجربه را برای ذینفعان خود ایجاد کند. دانشگاه‌هایی که در پارادایم‌های قبلی حضور داشتند، باید با آغاز سفر دیجیتالی و پیروی از تحول دیجیتال، خواسته‌های این عصر و پارادایم را پذیرفته و دیجیتالی کنند.


5
1
رای

به مقاله امتیاز دهید

دانشگاه دیجیتال – پارس، مدیر

دیدگاهتان را بنویسید

Scroll to top